فولاد سیلیکونی گرا در پیشرانه هواپیماهای الکتریکی

فولاد سیلیکونی جهت دار معمولاً در سیستم های نیروی محرکه هواپیماهای الکتریکی استفاده نمی شود. نیروی محرکه هواپیمای الکتریکی معمولاً بر موتورهای الکتریکی با کارایی بالا متکی است که برای دستیابی به نسبت‌های قدرت به وزن و سطوح بازده مورد نیاز، به مواد و طرح‌های تخصصی نیاز دارند. در حالی که فولاد سیلیکونی گرا در کاربردهای الکتریکی خاص ارزشمند است، ممکن است به دلایل مختلف برای نیازهای منحصر به فرد نیروی محرکه هواپیماهای الکتریکی مناسب نباشد:

ملاحظات وزن: پیشرانه هواپیمای الکتریکی به مواد سبک وزن نیاز دارد تا کارایی و برد را به حداکثر برساند. فولاد سیلیکونی جهت دار دارای خواص مغناطیسی است که برای کاربردهای فرکانس پایین تر مانند ترانسفورماتورها بهینه شده است و چگالی و خواص مکانیکی آن ممکن است به خوبی با نیازهای حساس به وزن سیستم های پیشران هواپیما هماهنگ نباشد.

خواص مغناطیسیرفتار مغناطیسی فولاد سیلیکونی جهت دار ممکن است برای میدان های مغناطیسی با فرکانس بالا و به سرعت در حال تغییر که در موتورهای هواپیمای الکتریکی یافت می شود ایده آل نباشد. مواد مغناطیسی تخصصی، مانند آهنرباهای خاکی کمیاب و مواد کامپوزیتی پیشرفته، معمولاً برای دستیابی به شتاب سریع و کاهش سرعت مورد نیاز برای رانش هواپیما استفاده می شوند.

راندمان و اتلاف حرارت: سیستم های نیروی محرکه هواپیماهای برقی برای به حداکثر رساندن استقامت پرواز نیاز به راندمان بالایی دارند. هسته های فولادی سیلیکونی می توانند باعث تلفات هیسترزیس در میدان های مغناطیسی با تغییر سریع شوند که منجر به تولید گرما می شود. در مقابل، موتورهای هواپیماهای الکتریکی اغلب از مواد پیشرفته با تلفات کمتر و خواص اتلاف حرارت بهتر استفاده می کنند.

طراحی موتورهای پیشرفته: سیستم های نیروی محرکه هواپیماهای الکتریکی از طراحی های موتور پیشرفته ای بهره می برند که چگالی توان را به حداکثر می رساند و تلفات انرژی را به حداقل می رساند. موتورهای الکتریکی با کارایی بالا در هوانوردی معمولاً از آهنرباهای دائمی، مواد با استحکام بالا و روش‌های خنک‌کننده پیشرفته استفاده می‌کنند که ممکن است به خوبی با ویژگی‌های فولاد سیلیکونی گرا هماهنگ نباشند.

عملیات دینامیک: موتورهای هواپیماهای الکتریکی تغییرات سریع و دینامیکی را در عملکرد تجربه می کنند، از جمله برخاستن، صعود و فرود. این عملیات دینامیکی به موادی نیاز دارد که بتواند تنش های مکانیکی، دماهای بالا و تغییرات سریع میدان های مغناطیسی را تحمل کند.